Intervistë e Presidentit Nishani dhënë për emisionin “5 pyetje nga Babaramo” të Report Tv

20 mars 2017

Gazetari (Ilir Babaramo): Përshëndetje zoti President!

Presidenti Nishani: Përshëndetje zoti Babaramo!

Gazetari: Si gjithnjë është një kënaqësi e veçantë dhe ndihem i vlerësuar kur pranoni një intervistë në cilësinë e Kryetarit të Shtetit.

Presidenti Nishani: Edhe për mua është gjithnjë kënaqësi me ju, larg çdo hipokrizie dhe shumë afër sinqeritetit, t’u them që është kënaqësi sepse pak zëra profesionalë dhe transparentë kanë mbetur për fat të keq sot në median shqiptare.

Gazetari: Ju falënderoj! Do doja ta nisnim bisedën nga deklarata e djeshme kur thatë për atë që sot e dekretuat si Ministër të Brendshëm, zotin Fatmir Xhafaj që e konsideroni një kandidaturë të papranueshme.

Presidenti Nishani: Të papërshtatshme.

Gazetari: Të papërshtatshme, më e sakta. Pse është një kandidaturë e papërshtatshme?

Presidenti Nishani: Unë edhe dje u mundova t’i përcjell opinionit publik argumentet dhe arsyetimet e këtij konkluzioni tim si President i Republikës në dy aspekte, le të themi në dy anët e medaljes. Së pari, në kontekstin e zhvillimeve politike në vend aktuale dhe të pritshme; së dyti, në anën e konfigurimit individual të personit që vinte si kandidaturë si ministër në vijimësi të vlerësimit të kontekstit politik. Do ta nis edhe një herë sepse mendoj se është e rëndësishme për të qartësuar opinionin publik tek rëndësia e madhe që ka Ministria e Brendshme në çdo shtet, por veçanërisht në Shqipëri për vet fushën e përgjegjësive që mbulon. Ka përgjegjësi të drejtëpërdrejta në lidhje me funksionimet e Policisë së Shtetit që do të thotë rendi dhe siguria e vendit, në lidhje shumë të rëndësishme me pushtetin e drejtëpërdrejtë tek qytetari që është pushteti lokal dhe lidhjen e pushtetit qendror me pushtetin lokal përmes perfektit, ashtu dhe me një sërë çështjesh të rëndësishme që lidhen me procesin e pritshëm zgjedhor ai i disa prej votuesve dhe i gjithë infrastrukturës së mëtejshme. Konteksti politik është një kontekst shumë problematik. Jemi në një situatë kritike të një tensioni të eskaluar politik. Opozita është jashtë Parlamentit, është në protestë. Ka kërkuar si kushte të panegociueshme dhe unë mendoj që jo vetëm për opozitën, por në tërësi për shoqërinë tonë standardi i të pasurit të paktën zgjedhje të lira është i panegociushëm si standard. Kjo nuk është thjesht çështje pse e kërkon opozita, por gjithsecili prej nesh në momentin që kemi hyrë në sistemin pluralist kërkojmë që të kemi kushte të lirisë në ushtrimin e të drejtës së votimit. Pra, kemi një situatë ku Policia e Shtetit ka pasur dukshëm demonstruar edhe për shkak të drejtimit politik të viteve të fundit politizim problematik, dhe ka një problematikë të agravuar me angazhimet e individëve pjesëtarë të grupit të krimit të organizuar dhe jo krimit ordiner dhe të rrugës në tentativë për t’u përfshirë në politikë dhe të ndikuar në politikën e vendit. Në këtë kontekst figura e Ministrit të Brendshëm dhe e institucionit merr një rëndësi akoma më të madhe nga çfarë e ka me të vërtetë e krahasuar me institucionet e tjera, të cilat jo se nuk janë të rëndësishme, por kjo ka një specifikë të veçantë. Në këtë situatë do të duhej që Kryeministri pse jo edhe në një konsultë institucionale jo detyruese me Presidentin e Republikës, si aktor që qëndron jashtë përplasjes politike të forcave politike, që vjen dhe acarohet e agravohet edhe më shumë në prag fushate edhe në situatën konkrete që ka Shqipëria duhet të kish ofruar një figurë që ndikon në uljen e tensionit politik, në ç’tensionim të situatës së shkëmbimit të qëndrimeve politike midis palëve. Aq më tepër që kjo nuk u bë, por pas shpalljes së emrit nga ana e Kryeministrit patëm dëshmi publike nga individë që kandidati apo Ministri i Brendshëm i dekretuar, gjatë kohës së sistemit diktatorial kishte ushtruar dhunë edhe torturë ndaj subjektit që hetohej, por jo vetëm ndaj subjektit që hetohej për një çështje të caktuar, por dhe ndaj familjarëve të tij, për më tepër që dëshmia publike pasohej me qëndrimin se hetimi dhe kjo dhunë dhe tortura vinin për shkak të entuziazmit që kishte shprehur subjekti që hetohej për shkak të vdekjes së diktatorit. Pra, në këtë kontekst dhe ajo që ne presim përpara, pra procesi zgjedhor ku duhet të garantohet paanshmëria maksimale dhe krijimi i besimit midis palëve për të pasur një proces sepse qeveria ka mandatin e saj legjitim për të qeverisur vendin brenda mandatit që ka fituar nga vota e qytetarëve, për sa kohë do ta ketë këtë mbështetje në Parlamentin e Shqipërisë. Procesi zgjedhor nuk është një avantazh i një qeverie. Duke ardhur drejt këtij procesi dhe për shkak të situatës dhe të gjithë këtyre dëshmive që u bënë publike në gjykimin tim kandidatura ishte e papërshtatshme, ndaj unë thashë që nëse Presidentit Kushtetuta do t’ia njihte të drejtën që të refuzonte kandidaturat e qeverisë apo të Kryeministrit për ministrat e kabinetit, unë pa asnjë mëdyshje do ta refuzoja dhe do ta ktheja. Por, kjo e drejtë nuk i njihet dhe nuk i jepet Presidentit të Republikës në Kushtetutën shqiptare. Presidenti është përcjellës dhe dekretues të propozimeve për në Parlament, dhe është Parlamenti ai i cili miraton apo nuk e miraton propozimin e Kryeministrit për anëtarin e qeverisë. Ne jemi republikë parlamentare, ndaj unë kreva vetëm detyrimin tim kushtetues, por nuk mund të rrija pa shprehur shqetësimin tim institucional me dëshirën e mirë që të shikoj dhe të ketë mundësi ende për një reflektim qoftë nga ana e Parlamentit qoftë nga ana e qeverisë në procesin e votimit.

Gazetari: Shqetësimi juaj bazohet vetëm në dy dëshmi mediatike apo ju në cilësinë dhe në zyrën e Kryetarit të Shtetit keni mundësinë të merrni gjithë informacionin e mundshëm për të kuptuar përmes arkivës, dokumentacionit që ekziston në shtetin shqiptar se çfarë ka ndodhur realisht sepse pati kundërdëshmi, u relativizua dhe atë çka thanë ata të dy që akuzuan zotin Xhafaj për torturë. Ju u mjaftuat për të bërë këtë deklaratë vetëm tek këto dy dëshmi mediatike apo ushtruat dhe të drejtën për të thirrur drejtues institucionesh të tjera për t’u informuar?

Presidenti Nishani: Unë s’kam parë asnjë lloj relativizimi të dëshmive që janë bërë. Janë akuza përmes dëshmive. Deri tani ka dëshmi publike e personave që janë dënuar dhe nuk ka ndonjë kundërshtim apo përgënjeshtrim të personit të akuzuar dhe asnjë institucion tjetër që përgënjeshtron këto pretendime dhe dëshmi të dhëna nga personat e dëmtuar. Interpretime, komente që mund të bëhen në faqe të ndryshme gazetash apo bisedash, këto janë çështje të cilat nuk i përgjigjen dëshmisë dhe akuzës së bërë publike. Ajo që thoni ju është e vërtetë që këto dëshmi duhen verifikuar, patjetër që duhen verifikuar dhe unë edhe dje e kam kërkuar këtë verifikim dhe kam gjykuar që e vetmja mënyrë për të bërë një verifikim të tillë është të hapet një proces hetimor parlamentar në mënyrë të tillë që të merren dëshmitë zyrtare edhe nga Institcioni i Parlamentit. Më pas t’u kërkohet institucioneve që janë në varësi të drejtëpërdrejtë të Parlamentit, siç është Prokuroria e Shtetit dhe Ministria e Brendshme sepse hetuesia e kohës së diktaturës ka qenë pjesë e Ministrisë së Brendshme dhe i gjithë dokumentacioni i pretenduar është dokumentacion që administrohet nga Ministria e Brendshme sepse hetuesia në atë kohë ka qenë pjesë e Ministrisë së Brendshme. Arkivat e hetuesisë së diktaturës është pjesë e arkivës së Ministrisë së Brendshme. Presidenti nuk ka kompetencat për të verifikuar dhe hetuar as në veprimtarinë e Prokurorisë tashmë me ndryshimet e reja kushtetese, as asaj të Ministrisë së Brendshme.

Gazetari: Më falni që ju ndërpres zoti President, nëse ju kuptova saktë. Dosjen që ju kërkoni do jua sjellë zoti Xhafaj?

Presidenti Nishani: Nuk po kërkoj unë si President i Republikës. Nuk është tagri i Presidentit të Republikës të kërkojë hetim tek institucionet të cilat nuk varen nga Presidenti i Republikës. Presidenti i Republikës ka disa institucione të cilave i adresohet për të marrë informacione rreth kandidaturave për ministra të qeverisë, por informacione që kanë të bëjnë vetëm me atë që ja lejon Kushtetuta, pra nëse emërtesa, propozimi apo kandidatura për një-dy arsye të tjera të caktuara cenon sigurinë kombëtare. Këto informacione patjetër që Presidenti i ka disponuar. Ky komunikim me institucionet e sigurisë kombëtare nga ana e Presidentit për të gjitha kandidaturat që vijnë tek Presidenti i Republikës edhe në ato për rastet më të fundit është zhvilluar. Po flasim për dëshmi qytetarësh për ushtrimin e dhunës dhe torturës. Për dhunim të drejtëpërdrejtë të lirive dhe të drejtave themelore të qytetarit sepse në cdo kohë edhe në atë kohë hetimi nuk mund të bëhej në fazën e torturës. Nuk ka pasur ligj që mund të torturoje një subjekt, çfarëdolloj objekt hetimi nuk mund ta torturoje për efekte të procedurës hetimore. Ky është një proces të cilin edhe nëse Presidenti i Republikës do ta kishte të mundur t’i adresohej për t’i marrë dokumentacionin tek Ministria e Brendshme apo Prokuroria e Përgjithshme, afatet kushtetuese janë të tilla që e pamundësojnë angazhimin e Presidentit të Republikës. Janë çështje që me doemos në gjykimin tim në vijimësi duhet të qartësohen, hetohen dhe verifikohen nga ana e Parlamentit shqiptar. Pastaj procesi i dekriminalizimit apo procesi i hapjes së dosjeve janë procese që vijojnë nga institucione të tjera, edhe në këtë rast nuk është i përfshirë Institucioni i Presidentit të Republikës. Presidenti i Republikës në rastin e emërimit të ministrit ka vetëm një hapësirë për të verifikuar kriterin kushtetues të emërimit të ministrit. Kriteri kushtetues i emërimit të ministrit është ai që barazohet me zgjedhjen e deputetit.

Gazetari: Po në kuadrin e ligjit të dekriminalizimit dhe vettingut sepse nëqoftëse një gjykatësi ose një prokurori nuk i lejohet që të ketë pasur një ‘background’ të tillë, si mund t’i lejohet një ministri?

Presidenti Nishani: Absolutisht nuk mund t’i lejohet. Kjo duhet të fillojë nga Presidenti i Republikës, tek Kryeministri, ministrat dhe pastaj do të shkojmë tek gjykatësit. Këto janë ligjet qe ne kemi sot në fuqi. Për gjyqtarët dhe prokurorët tashmë pas ndryshimeve kushtetuese është parashikuar moslejimi i tyre që janë përfshirë në akte të tilla. Nuk është parashikuar për fatin e keq ajo për ministrat.

Gazetari: Përse u krijua një opinion gjerësisht në opinionin publik që ju do ta refuzonit këtë kandidaturë? Keni ndryshuar gjatë kësaj jave që nga momenti i dekretimit nga Kryeministri deri në momentin e dërgimit të dekretit tuaj në Parlament? Ka pasur një luhatje në gjykimin tuaj apo gjithnjë keni qenë konstant në këtë që vendoset dje në mbrëmje.

Presidenti Nishani: Absolutisht nuk e di të jetë krijuar një perceptim i tillë, nuk e kam konstatuar. Nëse është krijuar nuk e di pse është krijuar sepse nuk ka pasur asnjë prononcim, asnjë qëndrim nga ana e Institucionit të Presidentit të Republikës. Unë nuk kam qenë për disa ditë në vend për shkak të një angazhimi jashtë vendit në Azerbajxhan dhe patjetër që sapo kam ardhur çështja e parë me të cilën jam marrë ka qenë çështja e dekreteve të ministrave dhe kam njoftuar komunikimin me opinionin dhe me median që sapo kam mbërritur në Shqipëri për ditën e diel.

Gazetari: Keni pasur kontakte me faktorin ndërkombëtar lidhur me këtë?

Presidenti Nishani: Absolutisht anjë kontakt s’kam pasur.

Gazetari: Bëhet fjalë për ambasadorë.

Presidenti Nishani: Nuk ka pasur asnjë kontakt dhe nuk ka arsye që ambasadorë të huaj të kontaktojnë Presidentin e Republikës për të orientuar Presidentin sesi mund të ushtrojë Presidenti të drejtat e tij kushtetuese. Në rast se do të vinim në një standard të tillë pastaj unë mendoj që Presidenti i Republikës nuk do të mbronte dinjitetin e zyrës së tij.

Gazetari: A mund të ishte një formë të vepruari që këto që ju po shprehni publikisht, që të konsultoheshit me Kryeministrin. Ta thërrisnit dhe t’i shprehnit arsyet, vlerësimin tuaj që kjo kandidaturë nuk shkon. Përse nuk e bëtë këtë?

Presidenti Nishani: Unë mendoj që kjo është një çështje, një procedurë dhe një praktikë që në normalitet, në logjikë normale duhet të funksionojë në një shtet dhe duhet të jetë Kryeministri ai i cili duhet të vijë tek Presidenti i Republikës dhe për poste të tilla, jo për çdo lloj ministrie. Kjo nuk do të thotë që është e detyrueshme. Po i referohem logjikës civile, qytetare, edhe normale të një shteti. Për Ministrin e Brendshëm, të Mbrojtjes, të Jashtëm dhe të Integrimit Evropian që është objektiv strategjik i vendit, do të ishte e udhës që Kryeministri të informonte paraprakisht Presidentin, jo të merrte lejen e Presidentit, po të informonte Presidentin e Republikës për të marrë reagimin apo pikëpamjen e Presidentit të Republikës rreth kandidaturave që ngakohen për objektiva madhorë të vendit sepse janë institucione që kanë të bëjnë me sigurinë kombëtare, ndaj dhe i lidha këto institucione. Përsa kohë Kryeministri nuk e bëri, dinamika në vijimësi tregoi se ne e ndjekim jetën publike, politike, institucionale në vend, e ndjekim me shumë kujdes. Dinamika në vijimësi tregoi që Kryeministri reagoi publikisht kundër dhe i hodhi poshtë pretendimet e dëshmive, pra që nuk i pranonte kurrësesi dëshmitë e qytetarëve për dhunën dhe torturën. Ndaj, mendoj që ishte krejt e pavend që Presidenti të kërkonte dhe të priste pastaj Kryeministrin, çka do të bënte që dhe afatet kushtetuese të vëna për Presidentin të tejkaloheshin dhe të kompromentonin rolin kushtetues të Presidentit.

Gazetari: Që nga dje, nga deklarata juaj ka pasur shumë reagime në rrjetet sociale dhe në opinionin publik dhe shumë të djathtë kanë qenë të zhgënjyer nga qëndrimi juaj duke e çuar dekretin e emërimit të zotit Xhafaj në Parlament. Kishte dhe nga ata që thonin që përse nuk e refuzoi Presidenti duke dhënë dorëheqjen. Ju e menduat ndonjëherë këtë?

Presidenti Nishani: Nëse unë do të jap dorëheqjen do të thotë që unë nuk jam i aftë dhe i zoti të kryej detyrën kushtetuese, pikërisht atë që bëra. Unë i mirëkuptoj reagimet e ndryshme, disa i mirëkuptoj, disa më çudisin. Unë jam në zyrën e Presidentit të Republikës, si një institucion që qëndron jashtë emocioneve të partive politike. Nuk jam në zyrën e Presidentit të Republikës për të reflektuar emocionet që vijnë nga partitë politike. Mirëkuptoj emocionin që vjen nga përfaqësues të opozitës sepse e lidhin pikërisht me të shkuarën e kandidatit për ministër, me aktivitetin e tij në Parlament, me qëndrimet politike që ka mbajtur në Parlament në raport me opozitën gjatë gjithë kësaj kohe, me dëshmitë. Pra, të gjithë këtë qasje të qytetarëve që janë në opoitë me qeverinë unë e mirëkuptoj. Ajo që më çudit është fakti që njerëz pranë qeverisë janë të mërzitur me dekretimin që i bëra zotit Xhafaj.

Gazetari: Përse?

Presidenti Nishani: Me të parët i mirëkuptoj, me të dytët jam i çuditur. Nuk e kuptoj se cila është arsyeja që janë kaq të mërzitur dhe shpeshherë edhe më të mërzitur sesa nga qytetarët që janë në opozitë me qeverinë. Më të mërzitur dhe më të sterrosur janë disa njerëz që janë pranë qeverisë. Kjo për mua ka qenë e çuditshme. Nejse ndoshta koha në vijimësi do të tregojë se cilat janë arsyet që janë mërzitur kaq shumë këta njerëz pranë qeverisë.

Gazetari: Duke kaluar dekretin në Parlament, nëse më lejohet të shpreh opinionin tim, ju mbyllët shtegun e një precedenti që mund të krijojë shumë probleme të tjera ekzistuese nga këto që ka politika shqiptare duke bërë këtë vend gati-gati të pa menaxhueshëm, të pa administrueshëm, të pa qeverisshëm. Nëse kemi parasysh që një President në një republikë parlamentare duke shfrytëuar një lloj evaziviteti në lidhje me dekretet presidenciale, të ndodheshim në rethanën që sa herë kishim bashkëjetesë mes Presidentit dhe Kryeministrit, do krijohej një precedent që ministrat vështirë se do kalonin dhe në këtë rethanë të tillë mendoni se duhet një ndërhyrje në Kushtetutë që t’i japë fund këtij evaziviteti në Kushtetutë?

Presidenti Nishani: Ky që thoni ju është një konstatim shumë i saktë dhe ndoshta do të jetë pjesë e një diskursi politik dhe kushtetues në vijimësi. Megjithatë unë mendoj që Kushtetuta jonë është mjaft e qartë. Së pari duhet të kemi parasysh, njeriu që shkon në zyrën e Presidentit të Republikës në radhë të parë duhet të demonstrojë përgjegjshmëri dhe seriozitet. Nëse ne bien në nivelin ku individi i cili për shumë arsye dhe rrethana, angazhime shkon në zyrën e Presidentit të Republikës dhe cedon tek serioziteti dhe tek integriteti, atëherë është problem shumë-shumë i madh për shtetin dhe për vendin. Ndaj, unë e kam parë dhe do të vazhdoj ta shoh deri në sekondën e fundit që do të jem në zyrën e Presidentit të Republikës si një post që nuk është personal i Bujar Nishanit, por është një institucion shumë delikat dhe shumë i rëndësishëm i integritetit të shtetit shqiptar për sot dhe për mijëra vjet që pasojnë. Në rastin konkret, Kushtetuta jonë është e qartë, Presidentit të Republikës nuk i lejohet, nuk është e parashikuar as në frymë dhe as në germë të Kushtetutës që të diskutojë apo të kompromentojë, apo të refuzojë kandidatin e propozuar nga Kryeministri për anëtarin e qeverisë sepse Kryeministri ka marrë dekretimin nga Presidenti dhe votbesimin nga Parlamenti për të krijuar qeverinë që në momentin që ai ka marrë shumicën e votave në Parlament. Po ta shikoni tek neni përkatës në Kushetutë, do i ftoj edhe ata miq të qeverisë që janë mërzitur me dekretimin e Ministrit të Brendshëm që të lexojnë nenin e Kushtetutës, tek kompetencat e Presidentit tek emërimi, dekretimi i ambasadorëve, i Shefit të Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë, i Drejtorit të SHISH, dekretimi i ligjeve, nuk është përfshirë. Tek ky nen që përcakton drejtëpërdrejti në frymë edhe në germë kompetencat e Presidentit të Republikës nuk është i vendosur emërimi dhe shkarkimi i ministrave, nuk është njohur si tagër kushtetues Presdientit në kompetencat e tij të drejtëpërdrejta, por është një procedurë. Së dyti, nuk merr fund miratimi i ministrit me dekretimin e Presidentit siç ndodh me emërimin e Drejtorit të SHISH që propozohet nga Kryeministri, por duhet të emërohet nga Presidenti dhe aty merr fund procedura e emërimit. Emërimi i ministrit pavarësisht dekretit të Presidentit, duhet të shkojë në Parlament.

Gazetari: Atë që thatë mes rreshtave gati-gati hapur, që brenda të majtës ka pakënaqësi. Mos ishte dhe një arsye tjetër?

Presidenti Nishani: Jo nuk thashë brenda të majtës.

Gazetari: Njerëz afër qeverisë.

Presidenti Nishani: Njerëz pranë qeverisë.

Gazetari: Mos është kjo arsyeja që ju e çuat në Parlament dekretin për t’u verifikuar mazhoranca.

Presidenti Nishani: Përcaktim kushtetues që duhet të shkojë në Parlament. Presidenti këtë rol ka. Disa keqpërdorin dhe gjuhën shqipe, thonë noter. Unë nuk e kam në kontekstin e fyerjes sepse nëse ne do të kishim një standard civilizues tek ata njerëz që marrin përsipër të shfaqen në opinionin publik dhe të artikulojnë.

Gazetari: Noteri është një nga profesionet më serioze dhe më të rëndësishme të një shteti.

Presidenti Nishani: Dhe nuk duhet që të përdoret. Po e lë këtë sepse ne kemi ende defiçenca të mëdha me nivelin e njerëzve që kanë përsipër poste dhe që u jepet fati për të artikuluar në raport me opinionin. Po e marr tek çështja e asa çka përcakton Kushtetuta. Kushtetuta në rastin e emërimit të ministrit i kërkon Presidentit që nëse ky kandidat e plotëson kriterin kushtetues që barazohet me atë të kritereve të deputetit, duhet t’ia lalojë Parlamentit për vlerësim dhe nuk ka rrugë tjetër kushtetuese aq më tepër dhe ajo që thatë ju, nuk mund të vendoset një precedent antikushtetues që një President në një moment të caktuar t’i thotë Kryeministrit që ky ministër mua nuk më pëlqen sepse krijohet një kolaps i sistemit çka nuk ta ka dhënë Kushtetuta dhe nuk ta ka dhënë sistemi politik që kemi zgjedhur ne që është sistemi politik i republikës parlamentare. Në këtë sens unë nuk kam bërë asgjë tjëtër përveçse plotësimin strikt të detyrimit kushtetues që ka Presidenti i Republikës patjetër në standardin e seriozitetit që mendoj që duhet të tregojë Presidenti i Republikës.

Gazetari: Në hyrje të bisedës pas pyetjes së parë ju hapët shumë tema për të cilat unë do ju pyes me radhë. Jeni i gatshëm të jepni prova që Policia e Shtetit është e politizuar, mos gaboj e citova saktë. Cilat janë këto prova sepse pavarësisht ndryshimeve që kanë ndodhur 15 viteve të fundit në kupolën e Policisë së Shtetit të gjithë kanë qenë oficerë karriere.

Presidenti Nishani: Patjetër që kanë qenë, unë nuk e përgjithësoj Policinë e Shtetit. Unë kam pasur fatin të punoj Ministër i Brendshëm dhe ndoshta jam rasti i parë në Shqipëri që kam qenë dy herë Ministër i Brendshëm i këtij vendi dhe kam respektin maksimal dhe nderimin më të madh për punonjësit e Policisë së Shtetit sepse kam parë nga afër, kam përjetuar drejtëpërdrejtë jetën e vështirë, përgjegjësinë e madhe, rrezikshmërinë, angazhimin, devocionin dhe kontributin që japin punonjësit e Policisë së Shtetit për sigurinë tonë të përditshme jo vetëm gjatë ditës, por dhe natën kur me familjet tona jemi duke pushuar. Ata njerëz janë në gatishmëri për të na garantuar rendin dhe sigurinë. Por, Policia e Shtetit vepron mbi bazën e drejtimit, komandimit dhe në momentin që politizohet drejtim-komandimi patjetër që e tërë struktura e saj është në ndikimet dhe efektet e këtij politizimi. Unë mendoj që ka mjaft raste, por po e nis me një fakt që ndoshta nuk e kam përmendur ndonjëherë, nuk ka ndonjë sekret. Gjatë kohës që unë isha Ministër i Brendshëm lideri i opozitës së kohës për çështjet pune, tërësisht pune, veçanërisht në procese elektorale kishte të gjithë hapësirën e komunikimit normal, të drejtëpërdrejtë me Ministrin e Brendshëm. Vetëm për çështje pune, në mënyrë krejt korrekte, serioze.

Gazetari: Pra, Rama kur ju ishit Ministër i Brendshëm komunikonte.

Presidenti Nishani: Për çdo rast kur ka pasur nevojë të informohej, të sqaronte, për çështje që lidheshin me funksionimin e institucioneve dhe me situatën zgjedhore dhe me veprime dhe vendime të Ministrisë së Brendshme në lidhje me zgjedhjet kryesisht. Dhe ky nuk është një luks, është një gjë normale. Ka pasur akses normal. Kultura e komunikimit institucional ka qenë krejt e hapur, normale, komunikoheshim në mënyrë krejt normale. A mund ta imagjinoni sot që lideri i opozitës të komunikojë me Ministrin e Brendshëm, qoftë me atë që iku dhe me këtë që vjen. Unë mendoj që ky është një tregues shumë esencial. Për atë të cilët nuk e marrin si tregues, unë po kaloj tek çështje më konkrete, në mënyrë më të paimagjinueshme dhe ndoshta kjo do të kishte qenë në gjykimin tim, nuk dëshiroj të më keqkuptoj media, duhet të kishte qenë një këmbanë shumë e fortë që media duhet ta kishte nënvizuar jo një herë, por në mënyrë të përsëritur. Ministri i Brendshëm që u lirua, shkarkua nga detyra dhe vet Kryeministri në prani të njerëzve të policisë ka artikuluar akuza të forta politike kundër opozitës. A mundet? S’ka ndodhur kurrë më parë, pas vitit ’90 në Shqipëri. A mundet që një Ministër i Brendshëm dhe një Kryeministër në krah të drejtuesve të Policisë, përballë njerëzve me uniformë të akuzojë politikisht, të shantazhojë, të kërcënojë opozitën politike. Kjo nuk ndodh dhe kjo nuk ka ndodhur një herë, por ka ndodhur në mënyrë të përsëritur. Kam denoncuar tentativa për të përgjuar jetën private të Presidentit të Republikës. Disa e morën si me gallatë.

Gazetari: Këtë shqetësim e keni ngritur dhe në një intervistë që kemi bërë bashkë para një viti. Ju nuk kishit besim t’i dërgonit provat tek Prokuroria.

Presidenti Nishani: Sepse koha tregoi që kisha të drejtë. Fakti që u zbulua nga Prokuroria aparatura e paligjshme që kryente përgjimet. U kërkua të vihej në dispozicion, u verifikua përdorimi i kësaj pajisjeje gjeografikisht pranë territorit ku banonte Presidenti dhe u refuzua nga Policia e Shtetit të dorëzohej në Prokurori për t’u investiguar. Mendoj që këto akte jo vetëm e konfirmojnë, por janë shqetësuese për politizimin e Policisë dhe kur them politizimin e Policisë nuk e kam fjalën për atë Komandantin e togës, inspektorin e terrenit që kryen gjithë ditën punën, apo oficerin e policisë kriminale.

Gazetari: Makina e përgjimit ka qenë afër rezidencës presidenciale, tek vila 4.

Presidenti Nishani: Atje ku banon Presidenti. Është konstatuar nga ana e Prokurorisë. Është një evidencë që është bërë me dije.

Gazetari: Në çfarë distance?

Presidenti Nishani: Distancat nuk mund t’i di dhe nuk mund t’i them sepse janë çështje të një hetimi. Është një hetim që nuk është mbyllur ende.

Gazetari: I vetmi objekt i mundshëm përgjimi ka qenë banesa juaj?

Presidenti Nishani: Nuk e di se kush ka qenë përveç banesës sime. Aparatura e paligjshme e përgjimit u identifikua. U kërkua të dorëzohej që të hetohej dhe për të parë kush ëshë përgjuar, pse është përgjuar, me urdhër të kujt është përgjuar dhe u refuzua, dhe jo vetëm u refuzua, por Ministri i Brendshëm me drejtues të lartë të Policisë së Shtetit dhe punonjësit që kishin përdorur këtë, bënin demonstrime publike përpara Institucionit të Presidentit të Republikës. Këto janë fakte, prova të pakundërshtueshme që nuk ç’bëhen më dhe nuk fshihen. Patjetër do të jenë pjesë e proceseve hetimore dhe verifikuese. Por, të gjitha këto tregojnë atë që unë kam deklaruar si një aspekt problematik që lidhet me politizimin e skajshëm të Policisë së Shtetit dhe Parlamenti ka një përgjegjësi shumë të madhe për të kërkuar, aq më tepër që po shkojmë drejt zgjedhjeve, hyjmë në fushatë elektorale për dy muaj mos gaboj. Urgjentisht të nisë me politizimin e policisë.

Gazetari: Më lejoni të këmbëngul këtu zoti President. Këto prova tashmë keni vendosur t’ja çoni Prokurorisë apo ja keni çuar?

Presidenti Nishani: Cilat prova?

Gazetari: Provat që përtej makinës së përgjimit, që keni thënë që ju përgjonit dhe në zyrën tuaj. Kështu jeni shprehur.

Presidenti Nishani: Nuk kam pasur ndonjë deklaratë që jam përgjuar në zyrën time. Kam thënë që ka pasur tentativë për të përgjuar jetëm time private dhe të familjarëve të mi.

Gazetari: Pra keni pasur parasysh vetëm këtë rastin që po hetohet nga Prokuroria?

Presidenti Nishani: Se çfarë janë elementet e hetimit, janë të dosjes së hetimit, janë pjesë e hetimit që vazhdon. Natyrisht nuk janë pjesë e deklaratave publike. Të mora dhe të referova një shembull që është bërë publik.

Gazetari: Qartë.

Gazetari: Zoti President, do të doja ta vazhdonim bisedën pikërisht me çadrën që është vendosur mes tre institucioneve më të rëndësishme të shtetit: Kuvendit, Këshillit të Ministrave dhe Presidencës. Nënkupton krizën që është përfshirë vendi dhe mbi të gjitha kërcënimin e Shefit të Opozitës se nuk do të marrë pjesë në zgjedhje. Ju e shikoni të justifikuar këtë kërkesë të tij? Domethënë që ose të largohet Kryeministri, ose të bjerë kjo Qeveri,ose të kemi patjetër me çdo çmim një qeveri teknike, ose ne nuk hymë në zgjedhje? Ju duket kjo gjuhë ultimative? Mënyra për të dalë nga kriza?

Presidenti Nishani: Presidenti i Republikës është goxha i limituar në adresimin apo në qasjen e vlerësimeve të veprimtarisë së partive politike. Ky është karakteri që i jep Kushtetuta Presidentit. Por kjo nuk do të thotë se Presidenti është një njeri, i cili nuk e ndjek situatën. Është një institucion shumë i rëndësishëm dhe jo vetëm që e ndjek, por e ndjek me shumë kujdes dhe është i gatshëm të japë kontributin e tij gjithmonë në respekt të…

Gazetari: Si? Përse nuk thërrisni një tryezë?

Presidenti Nishani: Tryezat thirren kur palët janë të gatshme për t’u lurnë tryezë. Unë nuk mund të bëj akte dhe veprime të cilat e ndërlikojnë më shumë situatën apo që të krijojnë barriera pastaj edhe më të pakapërcyeshme në vijimësi. E drejta e protestës është një e drejtë e gjithkujt, veçanërisht e opozitës në çdo vend të lirë dhe demokratik. Kështu që nuk mund të them se përse po proteston opozita, aq më tepër që kauza në fakt për të cilën ka hyrë opozita, është një kauzë shumë e rëndësishme. Është një kauzë, e cila edhe për shkak të situatave që kanë rrjedhur në Shqipëri pas zgjedhjeve vendore të 2015-s, na ka vendosurnë një pikëpyetje dhe dilemë shumë të madhe për standardin e lirisë së zgjedhjeve në Shqipëri. Është një standard që është cenuar kryesisht nga individë me rekorde kriminale, të cilët u janë ofruar për arsye të ndryshme partive politike, dhe kanë kompromentuar rëndë proceset elektorale. Për fat të keq, janë toleruar nga partitë politike, padyshim për qëllime politike, por kemi arritur në një situatë, e cila është shqetësuese dhe serioze përsa i takon standardit të lirisë. Qytetarët duhet të vendosin me padiskutim dhe të lirë se kush duhet ta qeverisë vendin. Ai që e merr votën e qytetarëve, ka të drejtën e qeverisë në këtë vend, por procesi i votës duhet të jetë i lirë. Vullneti i qytetarëve duhet të jetë tërësisht i lirë për t’u ushtruar. Patjetër që nuk ndihet mirë askush, as unë dhe askush tjetër që opozita është jashtë institucioneve, sepse në fund të fundit, jeta politike duhet të fokusohet e të zhvillohet brenda institucioneve.

Gazetari: Si mund të kthehet opozita brenda institucioneve?

Presidenti Nishani: Unë mendoj që ne kemi eksperienca, sepse nuk është hera e parë që opozita proteston në Shqipëri apo ka një tension politik…

Gazetari: Cilës përvoje të mëparshme i referoheni?

Presidenti Nishani: Ka shumë. Ka shumë. Gjatë 25 vjetëve të pluralizmit shqiptar ne kemi mjaft eksperienca.

Gazetari: E keni fjalën për qeveri teknike?

Presidenti Nishani: Jo, jo. Po flas për tensionin politik.

Gazetari: Unë po ju pyesja si mund të zgjidhet?

Presidenti Nishani: Ajo zgjidhet me tryzën e dialogut. Nukështë e thënë që tryeza e dialogut të jetë gjithmonë publike. Partitë politike, partitë kryesore të vendit duhet të komunikojnë me njëra-tjetrën, duhet të vendosin kanalet e komunikimit, duhet që të udhëhiqen nga sensi i kompromisit. Ndoshta dikush nuk ka qejf termin konsensus apo është shumë ndërkombëtar, por kompromis është më oksidental besoj, në kulturë politike, dhe duhet të udhëhiqen nga sensi i kompromisit dhe të krijojnë një ambient më të paqtë, në radhë të parë për vendin, për qytetarët, por edhe për artikulimin e seriozitetit të imazhit të tyre. Unë mendoj se ka forca, se ka mënyra. Ne kemi krijuar një eksperiencë 25-vjeçare. Liderët politikë në Shqipëri që të gjithë janë me një bagazh goxha të gjatë të njohjes, të kontributit, dhe të nxënies në kontekstin e karrierës politike. I dinë pasojat kur ka një përshkallëzim të tensionit politik dhe kalimit në kriza politike. Është shumë më e lehtë të dalësh e të kurosh tensionin politik, se sa të dalësh nga qerthulli i krizës politike. Ajo krijon më shumë kostot pastaj, dhe efekte më afatgjata. Kryesisht për individë se sa pastaj për shoqërinë, por edhe shoqëria dëmtohet në ecurinë e saj. Mendoj që duhet të dalin nga interesat e ngushta personale. Politikanët janë politikë për të marrë kosto, sepse po të jesh i angazhuar në politikë dhe po të jesh i angazhuar në përballje politike dhe publike, nuk mund t’i shpëtosh marrjes së kostove. Prandaj edhe demokracia ka krijuar ciklin e qarkullimit dhe modelin e qarkullimit të elitave. Kështu që në këtë kontekst, unë mendoj se ka shumë hapësira. Unë besojnë përgjegjshmërinë e lidershipit politik të të gjitha krahëve në vend. Patjetër që pjesa emocionale e opinionit dhe e mbështetësve është dhe do të mbetet gjithmonë pjesë emocionale dhe duhet respektuar, sepse në fund të fundit ne jemi një shoqëri, jemi një vend, por ama ka disa limite, dhe ka disa kufij të cilët ne kemi përgjegjësinë për ta adresuar vendin.

Gazetari: Gjithnjë sa herë ka krizë politike, zgjidhja vjen e formalizohet në këtë godinë, te Zyra që ju mbani aktualisht. Çfarë jeni ju i gatshëm t’u ofroni palëve për të arritur kompromisin që e quajtët, po e quajmë zgjidhje?

Presidenti Nishani: Presidenti i Republikës nuk ka mekanizma detyrues. Nëse do të kishte paraparë Kushtetuta e vendit disa mekanizma detyrues të Presidentit të Republikës në raste të tilla tensionesh politike, apo krizash…

Gazetari: Për shembull ju dje latë të kuptohej që nëse palët do të bien dakord në Parlament për të shtyrë datën e zgjedhjeve, ju do të pranonit që të zhbëhej dekreti juaj për datën e zgjedhjeve?

Presidenti Nishani: Unë do të reflektoj vullnetin politik të palëve politike, patjetër, sepse prandaj është edhe Presidenti.

Gazetari: Por a do të ishte edhe njëlloj shkeljeje e Kushtetutës?

Presidenti Nishani: Jo, sepse do të reflektohej patjetër në legjislacion. Parliamenti do ta reflektonte patjetër në legjislacion dhe Presidenti, dhe të gjithë instrumentet e tjerë: Komisioni Qendror i Zgjedhjeve, e gjithë infrastruktura do ta reflektonte.

Gazetari: Përtej datës së zgjedhjeve, çfarë jeni ju i gatshëm të ofroni?

Presidenti Nishani: Por duhet të dëgjojmënë radhë të parë pretendimet e palëve. Dhe kjo bëhet me shprehjen e vullnetit politik të palëve për të ardhur te Zyra e Presidentit të Republikës. Kjo nuk do të thotë që palët do të dalin në konferencë shtypi apo të dalin në publik e të thonë: Shikoni se ne duam të vijmë te Presidenti! Presidenti i ka pasur gjithmonë dyert hapur, për këdo që dëshiron të vijë e të bisedojë, në mënyrë diskrete…

Gazetari: A ju ka ardhur dikush? Shefi i Opozitës?

Presidenti Nishani: Jo deri më sot nuk ka pasur. Nuk pasur, në lidhje me situatën politike të vendit që është krijuar gjatë javëve të fundit. Por dyert e Presidentit janë të hapura, ai është i gatshëm. E thashë edhe njëherë: në diskrecion të plotë apo në mënyrë publike duhet që të shprehet ky vullnet me ardhjen te Presidenti i Republikës. Me prezantimin te Presidenti i Republikës të pikëpamjeve të gjithësecilit dhe të themi, të hapësirës së kompromisit që mund të ofrojë gjithësecili. Dhe patjetër që Presidenti – unë mund të garantoj këtë, që është shumë e rëndësishme: që qëndrimi i Presidentit të Republikës do të jetë në çdo rast dhe deri në fund tërësisht jashtë interesit të ngushtë timit apo ndonjë pale politike tjetër.

Gazetari: Në kohën kur ju dolët dje në konferencë shtypi, ishte edhe mesazhi i përjavshëm i Kryeministrit. Ai that qartë që do të përfundojë mandatin e tij kushtetues si kryeministër. Se nuk lëshon pe për një qeveri teknike dhe se është kundër shtyrjes së datës së zgjedhjeve dhe la qartë të kuptohet se edhe pa opozitën është i gatshëm që të shkojë në zgjedhje. Në një skenar të tillë çfarë ndodh?

Presidenti Nishani: Nuk e komentoj. Ashtu siç nuk komentoj qëndrimet e opozitës dhe të Liderit të Opozitës, ashtu nuk komentoj as të Kryetarit të Qeverisë. Patjetër që është e drejta e gjithësecilit të mbajë qëndrimet e tij dhe të ushtrojë kompetencat dhe pushtetin që ka. Kur vijmë te zgjedhjet, unë dhene flasim të gjithë për një sistem pluralist. Nëse ne flasim për një sistem pluralist duhet që të jepet garancia për zgjedhje të lira. Dhe kjo është padyshim një detyrë e qeverisë.

Gazetari: A mund t’i bëni publike, cilat mund të ishin këto garanci? Po në aspektin konkret – ju thoni garanci, por cilat janë këto garanci?

Presidenti Nishani: Ajo që…, nuk mund të flas dot unë në emër të Opozitës. Ashtu siç nukmund të flas dot në emër të Qeverisë. Nuk ka as tagër dhe as fuqi. Kushdo që të ishte President nuk ka fuqi të flasë dot as në emër të njërës palë, dhe as në emër të palës tjetër, sepse nuk është ai vendimarrësi i akteve që kryen mazhoranca apo opozita. Je një institucion (Presidenti i Republikës) që është i gatshëm të vendosë autoritetin dhe ligjshmërinë, sepse do edhe legjitimitet procesi. Pra si institucion, e ke të gjithë legjitimitetin ë mbështesësh procese kompromisi dhe midis palëve. Kështu që unë nuk mund të marr përsipër të them se cilat janë garancitë që kërkon opozita dhe cilat garancitë që mund të ofrojë mazhoranca. Ajo bëhet në diskursin dhe në komunikimin mes opozitës dhe mazhorancës. Mund ta bëjnë pa praninë e Presidentit dhe kjo është normale. Nuk ka asgjë të keqe në këtë mes, por unë kam treguar gatishmërinë, seriozitetin dhe përgjegjshmërinë që të lehtësoj nëse palët do ta kërkojnë Zyrën e Presidentit të Republikës, jo Bujar Nishanin. Bujar Nishanin mund të mos ta dojë fare njëra palë. Mund ta dojë shumë pala tjetër. Bëhet fjalë për Zyrën e Institucionit të Presidentit të Republikës që ka legjitimitetin dhe forcën kushtetuese t’i shtyjë proceset përpara.

Gazetari: Në fund doja t’ju pyesja për takimin që patët në Azerbajxhan me homologun tuaj maqedonas, sepse aty është një krizë akoma edhe më e thellë dhe shkaku, ose më mirë preteksti i moszgjidhjes së kësaj krize janë shqiptarët. Mund ta bëni publike se çfarë biseduat me homologun maqedonas dhe a është tejkaluar ajo gjuhë urrejtjeje ndaj shqiptarëve?

Presidenti Nishani: Ishte një takim me kërkesë të homologut maqedonas. Patjetër që e mirëprita takimin. Ndamë pikëpamje të përbashkëta mbi rëndësinë që kanë marrëdhëniet miqësore mes Shqipërisë dhe Maqedonisë. Ndamë pikëpamje të përbashkëta për rëndësinë që ka stabiliteti dhe ruajtja e integritetit të Maqedonisë. Ndamë pikëpamje të përbashkëta për rolin jo vetëm shtetformues, por edhe garantues të stabilitetit të Maqedonisë që kanë shqiptarët në Maqedoni. Ndamë pikëpamje të përbashkëta mbi rëndësinë që ka zbatimi i Marrëveshjes së Ohrit dhe respektimi i plotë i të drejtave të shqiptarëve në Maqedoni.

Gazetari: A vutë re një lloj armiqësie ndaj platformës që partitë politike firmosën në Tiranë?

Presidenti Nishani: Po rendis ato që ndamë pikëpamje të përbashkëta.

Gazetari: E qartë.

Presidenti Nishani: E sqarova homologun maqedonas që Shqipëria dhe Tirana zyrtare as nuk kanë ndërhyrë dhe as nuk ndërhyjnë. Nuk e ka as në objektiv, as në platformë dhe as në qëllim dhe as në interes ndërhyrjen në punët e brendshme të një vendi tjetër, për më tepër të një vendi siç është Maqedonia, që është një vend fqinj, por edhe që ka këtë situatë delikate të krizës politike. E sqarova që programi qeverisës që kanë shpalosur partitë politike shqiptare të Maqedonisë nuk është një platformë e Tiranës, e Kryeministrisë apo e Presidencës. Është e drejta e çdo partie politike që pas zgjedhjeve të paraqesë një program qeverisës. Dhe pastaj të negociojë e të bisedojë që pjesë dhe ky program i tyre qeverisës të inkorporohet në programin e qeverisë që miratohet nga parlamenti i vendit përkatës më pas. I thashë se sa e rëndësishme është për ne zbatimi i plotë në frymë e në gërmë i Marrëveshjes së Ohrit dhe programi qeverisës i paraqitur nga partitë politike shqiptare të Maqedonisë është mekanizmi që ata mendojnë se do të garantojë atë çka nuk është bërë deri tani nga Marrëveshja e dakordësuar e Ohrit. I sqarova dhe e qartësova fare mirë se në një situatë të betejës politike për pushtet midis partive politike në Maqedoni do të ishte në dëm të interesit të Maqedonisë, në dëm të maqedonasve, në dëm të shqiptarëve që jetojnë atje, por edhe të rajonit, transferimi i këtij konflikti politik ndërpartiak në Maqedoni si një konflikt artificial ndëretnik. I sqarova se për ne është shumë e rëndësishme se ashtu siç kanë bashkëjetuar shqiptarët dhe maqedonasit në Maqedoni, shumë e rëndësishme është për ne që të vazhdojnë të bashkëjetojnë së bashku në respekt reciprok me njëri-tjetrin, edhe në interes të procesit për integrimin euro-atlantik të Maqedonisë. Ibëra edhe njëherë me dije se Shqipëria është një vend anëtar i NATO-s dhe politika e jashtme e Shqipërisë është brenda politikës së Aleancës së Atlantikut të Veriut. Nuk çedon nga politika e Aleancës së Veriut. Përkundrazi, edhe në këtë frymë mbështet anëtarësimin e Maqedonisë në Aleancën e Atlantikut të Veriut. Shqipëria dhe Maqedonia janë kandidate për në Bashkimin Evropian dhe nuk çedojnë nga parimet dhe politika e jashtme e Bashkimit Evropian. Përkundrazi, funksionojnë në respekt të plotë të parimeve dhe të politikës së jashtme të Bashkimit Evropian për çështje të rajonit tonë të Ballkanit. Ndaj thashë se çdo retorikë jashtë këtij konteksti, jashtë këtij kolori paqtues nuk e ndihmon procesin. Çështjet se si do të ndërtohet qeveria në Maqedoni, se kush do të jetë kryeministër, nuk e zgjidhim ne në Tiranë. Nuk e zgjidhim ne në Shqipëri. Ne duhet të zgjidhim se kush do të jetë kryeministër dhe president në Shqipëri. Por kjo nukmund t’u mohohet partive politike shqiptare në Maqedoni, të cilat janë pjesë e qeverisjes, janë pjesë e politikës, janë pjesë e drejtimit të vendit atje. Por unë mendoj që në tërësi gjeta mirëkuptimin edhe të Presidentit Ivanov për këto çështje që i thashë duke kuptuar edhe unë situatën e vështirë që është atje, nga e cila nuk përjashtohet pa u ndeshur edhe vetë Presidenti i vendit atje.

Gazetari: Në perceptimin publik është që marrëdhëniet me fqinjin tonë jugor, Greqinë, vazhdojnë të jenë të tensionuara. Ju si Kryetar i Shtetit, çfarë informacioni keni? Ka ndonjë zbutje të këtij tensioni apo vazhdon e njëjta situatë?

Presidenti Nishani: Unë mendoj se marrëdhëniet me Greqinë për ne janë marrëdhënie të rëndësishme për disa arsye. Dhe në kontekstin e një dimensioni të gjerë që do të thotë se është një vend fqinj. Është një vend me të cilin ne kemi një histori të përbashkët. Kemindarë historinë me njëri-tjetrin. Shqiptarët dhe grekët kanë lëvizur, kanë dhënë e kanë marrë me njëri-tjetrin. Greqia është një vend anëtar i Bashkimit Evropian. Ka mbajtur qëndrime pozitive dhe mbështetëse në rrugëtimin evropian të Shqipërisë. Është një vend, i cili demonstron frymën, parimin dhe mentalitetin evropian, çka për ne është shumë e rëndësishme. Është një vend dhe një popull që ka mikpritur në momente të vështira një numër shumë të madh emigrantësh shqiptarë. Jetojnë ende një numër shumë i madh shqiptarësh, të cilët kontribuojnë në Greqi. Pra ky është një kontekst shumë i rëndësishëm për ne, i cili ne duhet të na nxisë për t’i përmirësuar gjithmonë e më shumë marrëdhëniet. Por nga ana tjetër, ne kemi disa çështje për të diskutuar e për të zgjidhur me Greqinë, çështje që duhet të bëhen në tryezën e negociatave, të dialogut, të bashkëbisedimit dhe të respektit reciprok, të ndërsjellë. Çdo retorikë që vjen qoftë nga Shqipëria, qoftë nga Greqia, qoftë nga Tirana, qoftë nga Athina nga individë të caktuar, retorikë e cila nxit nacionalizma fiktivë apo i distancon palët nga komunikimi normal…

Gazetari: Te këta individë fusni edhe Kryeministrin shqiptar?

Presidenti Nishani: Jo, nuk po bëj përcaktime. Nuk po bëj përcaktime emërore, sepse unë duhet që të respektoj dhe të mbroj dinjitetin e çdo institucioni – dhe do ta bëj këtë, – të çdo institucioni të shtetit shqiptar. Shteti shqiptar është shteti im.

Gazetari: Ju pyeta sepse akuzat kryesore vijnë nga Athina për Kryemnistrin.

Presidenti Nishani: Ata që e gjejnë veten brenda retorikës së papërshtatshme, besoj se e kuptojnëdhe duhet të reflektojnë. Unë flas si Kryetar i Shtetit, por përpara se të jem Kryetar i Shtetit, jam qytetar i këtij vendi. Dhe përgjegjësia ime si Kryetar i Shtetit dhe sensi im human si shqiptar është që t’i mbroj dhe të respektoj çdo institucion të vendit tim, pavarësisht se kush është në krye të një institucioni në një kohë të caktuar.

Gazetari: Pyetja e fundit është. E fundit, por jomë pak e rëndësishmja. Ndoshta ngamë të rëndësishmet e kësaj bisede që po shkon te rreth 60 minuta. Ka të bëjëme Kosovën. Aty ka nisur një debat, madje edhe brenda dy forcave qeverisëse për krijimin e ushtrisë së Kosovës. Një homologu juaj, zoti Thaçi është i vendosur që edhe pa pëlqimin dhe pa vullnetin e një pjese të politikës, është i gatshëm që ta bëjë në mënyrë të njëanshme, pa pranimin e NATO-s, pa pranimin e Uashingtonit këtë transformim të Forcave të Mbrojtjes së Kosovës. Ju ç’mendim keni?

Presidenti Nishani: Unë do të jem së shpejti në Kosovë për një vizitë shtetërore. Patjetër që do të diskutojmë të gjitha çështjet e bashkëpunimit midis Shqipërisë dhe Kosovës, por edhe ato të kontekstit rajonal dhe integrimit euro-atlantik të Shqipërisë dhe të Kosovës. E para që duhet të them fort është se Kosova është një shtet i pavarur. Është një shtet sovran dhe si shtet i pavarur e sovran, ka të gjithë të drejtën e saj dhe detyrat për të ngritur të gjitha institucionet që i takojnë një shteti në sferën e ekonomisë, të sigurisë, kulturës e kështu me radhë. Ndaj Ushtria e Kosovës është një e drejtë dhe një detyrë që duhet të kryejnë institucionet e shtetit të Kosovës. Një shtet nuk mund të funksionojë dhe nuk mund të garantojë sigurinë e tij pa pasur edhe mekanizmat, e në rastin konkret ushtrinë e saj. Kemi aktualisht forcat e sigurisë në Kosovë. Le të mos harrojmë që në Kosovë kemi një prani shumë të rëndësishme e të pazëvendësueshme e të domosdoshme të NATO-s. Kemi praninë e forcave ushtarake të partnerëve tanë më kryesorë strategjikë, të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Dhe unë mendoj që, ashtu siç edhe e kam dëgjuar të paktën nga Presidenti Thaçi, i cili ka demonstruar pikërisht atë që unë e thashë pak më parë: që Kosovës i duhet të ketë ushtri, por unë kam dëgjuar edhe këtë tjetrën për të cilën unë shpreh dëshirën time që ndërtimi i ushtrisë dhe forcat e armatosura të Kosovës të bëhet në bashkëpunim të plotë me NATO-n. Ne si vend anëtar i NATO-s jemi në bord të Aleancës dhe do të kërkojmë të njëjtën gjë që kërkon Aleanca për Kosovën, që ndërtimi i ushtrisë së saj të bëhet në bashkëpunim të ngushtë me Aleancën e Atlantikut të Veriut dhe posaçërisht me aleatin tonë kryesor strategjik, që janë Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Unë jam i bindur që kjo e drejtë, por edhe detyrim i institucioneve të Kosovës do të shkojë në këtë drejtim dhe nuk besoj se ushtria e Kosovës mund të ndërtohet në mënyrë të suksesshme dhe të funksionojë pastaj në mënyrë të suksesshme nëse nuk do të ketë bashkëpunimin e NATO-s, dhe nuk do të ketë asistencën dhe mbështetjen e Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Gazetari: Zoti President, ju falënderoj për intervistën!

Presidenti Nishani: Edhe unë ju falënderoj për mundësinë! Dhe ju uroj ju personalisht, edhe televizonit e shikuesve tuaj, punë të mbarë!